Oficjalne przepisy FCFS (wersja skrócona)

Data aktualizacji: 08.10.2026

Spis treści

1. Dozwolone działania w FCFS
2. Strój zawodników
3. Zespół sędziowski
4. Przebieg regulaminowego czasu walki
5. Rzuty
6. Walka w parterze
7. Duszenia i dźwignie
8. Trzymania i kontrola
9. Działania przy granicy maty
10. Punktacja technik i rzutów
11. Golden Score
12. Zwycięstwo przed czasem
13. Ostrzeżenia i kary
14. Wycofanie zawodnika z walki
15. Dyskwalifikacja
16. Stwierdzenie poddania i zatrzymanie walki (dzieci poniżej 7 lat i dywizja Base)
17. Gesty sędziowskie

1. Dozwolone działania w FCFS

W walkach FCFS dozwolone są następujące działania techniczne: rzuty, trzymania, duszenia i dźwignie, obrona oraz kontrataki.

1.1. Duszenia

W dywizji Base dozwolone są wyłącznie duszenia z wykorzystaniem odzieży (kurtki) oraz duszenia, w których ręka przeciwnika pozostaje wewnątrz chwytu (arm-in choke).

Duszenia wykonywane rękami bez wykorzystania odzieży przeciwnika (np. rear naked choke, guillotine choke) są dozwolone wyłącznie w dywizji Pro.

1.2. Dźwignie

W dywizji Base dozwolone są dźwignie na rękę oddziałujące wyłącznie na staw łokciowy (armbar / straight arm lock), bez oddziaływania na staw barkowy.

W dywizji Pro dodatkowo dozwolone są dźwignie na staw barkowy (np. kimura, americana, omoplata).

W dywizji Base dozwolone są techniki poddające na nogi oddziałujące wyłącznie na ścięgno Achillesa (Achilles lock / straight ankle lock).

W dywizji Pro dodatkowo dozwolone są techniki poddające na staw kolanowy wykonywane bez skręcania kolana do wewnątrz lub na zewnątrz, z bezpośrednim oddziaływaniem na staw (np. kneebar, calf slicer).

Przy wykonywaniu technik na ścięgno Achillesa pozycja ashi garami jest dozwolona wyłącznie bez niebezpiecznego oddziaływania na staw kolanowy. Nacisk musi być skierowany wyłącznie na ścięgno Achillesa. Zabroniony jest knee reaping — przekroczenie nogą linii środkowej tułowia przeciwnika powodujące wewnętrne skręcenie stawu kolanowego.

1.3. Ograniczenia w stójce

W dywizji Base zabronione są wejścia z wyskoku do technik poddających (np. flying armbar, flying triangle choke). Takie ataki są dozwolone wyłącznie w dywizji Pro pod warunkiem, że wykonaniu techniki towarzyszy sprowadzenie przeciwnika do parteru. Po sprowadzeniu można kontynuować technikę.

Wykonywanie dźwigni i duszeń jest niedozwolone, gdy obaj zawodnicy pozostają w stójce. Aby wykonać technikę, atakowany musi znajdować się w parterze.

Zabroniony jest rzut nożycowy (Kani-basami) oraz wszelkie rzuty stwarzające bezpośrednie ryzyko upadku przeciwnika na głowę lub szyję albo niekontrolowanego oddziaływania na staw kolanowy.

Atak musi być wykonywany z kontrolą nad przeciwnikiem. Kontrola oznacza wykonanie rzutu, podczas którego atakujący zachowuje panowanie nad ciałem przeciwnika i kierunkiem jego upadku aż do lądowania.

Atak bez kontroli albo powodujący niebezpieczny upadek przeciwnika na głowę lub szyję bądź niebezpieczne oddziaływanie na staw kolanowy może skutkować karą, ostrzeżeniem lub dyskwalifikacją.

Przy rzutach przez głowę (Sumi-gaeshi), a także rzutach przez plecy i rzutach „młynek” z kolan (Seoi-nage, Kata-guruma), atakujący musi zapewnić przeciwnikowi bezpieczne lądowanie. Zabrania się wykonywania tych rzutów w sposób, w którym przeciwnik ląduje na głowie lub szyi albo zostaje pozbawiony możliwości bezpiecznego przetoczenia się.

2. Strój zawodników

2.1. Kurtka

Dozwolona jest standardowa kurtka do sambo, judo lub BJJ w dowolnym kolorze, z pasem.

Zawodnik wywołany jako pierwszy musi założyć na swój pas czerwony pas identyfikacyjny lub opaskę dostarczoną przez organizatorów zawodów.

2.2. Pas

Dozwolony jest standardowy pas w kolorze kurtki albo pas oznaczający poziom wyszkolenia zawodnika w FCFS lub innej sztuce walki.

2.3. Obuwie

Zawodnicy walczą boso. Dozwolone jest również miękkie obuwie (np. buty zapaśnicze do sambo) ze skóry lub podobnego materiału, zakrywające stopę i kostkę, bez twardej podeszwy i elementów metalowych.

2.4. Spodenki i spodnie

Dozwolone są luźne spodenki do sportów walki lub zapasów, niekrępujące ruchów, bez kieszeni, metalowych elementów, zamków błyskawicznych, twardych zapięć, rzepów i innych wystających części.

Dozwolone są spodnie przeznaczone do sztuk walki (np. BJJ, judo, sambo), niekrępujące ruchów i pozbawione kieszeni, metalowych elementów, zamków błyskawicznych, twardych zapięć i innych wystających części.

Chwyty za spodnie są dozwolone. Chwyty za spodenki są zabronione.

2.5. Rashguard

Dozwolony jest przylegający rashguard kompresyjny z długim lub krótkim rękawem. Nie może mieć kieszeni, zamków błyskawicznych ani innych wystających elementów. Dozwolona jest walka bez rashguarda pod kurtką.

2.6. Legginsy

Dozwolone są przylegające legginsy kompresyjne. Nie mogą mieć kieszeni, zamków błyskawicznych ani innych wystających elementów, za które można chwycić.

Dozwolona jest walka w spodenkach bez legginsów.

2.7. Dodatkowe wymagania

Zabronione są elementy wyposażenia mogące zranić przeciwnika (zamki błyskawiczne, twarde nakładki, metalowe elementy itp.).

Strój zawodnika musi być czysty, sprawny i wolny od uszkodzeń mogących wpłynąć na bezpieczeństwo walki.

Przed walką zawodnik musi zdjąć całą biżuterię (pierścionki, kolczyki, łańcuszki, bransoletki, zegarki itp.).

3. Zespół sędziowski

Każdą walkę FCFS prowadzi jeden sędzia. Za przebieg zawodów odpowiada sędzia główny.

4. Przebieg regulaminowego czasu walki

Zawodnicy są wywoływani na pole walki. Zawodnik wywołany jako pierwszy zakłada czerwony pas identyfikacyjny (opaskę) i zajmuje miejsce wskazane przez sędziego. Drugi zawodnik zajmuje miejsce naprzeciwko.

Przed rozpoczęciem walki zawodnicy wychodzą na środek pola, podają sobie ręce i na polecenie sędziego robią krok w tył. Walka rozpoczyna się na komendę sędziego „Fight”.

Komenda „Stop” zatrzymuje walkę. O ile niniejsze Przepisy nie stanowią inaczej, po komendzie „Stop” walka jest wznawiana w stójce na komendę sędziego „Fight”.

Komenda „Time” oznacza koniec regulaminowego czasu walki.

Walka odbywa się w czasie efektywnym: pomiar rozpoczyna się na komendę „Fight”, a okresy zatrzymania walki nie wliczają się do czasu regulaminowego.

Ocenie podlegają wyłącznie działania techniczne i naruszenia, które nastąpiły przed upływem czasu na tablicy wyników (lub ręcznym stoperze). Po komendzie sędziego „Stop” lub „Time” działania techniczne i naruszenia nie są uwzględniane.

Po ogłoszeniu wyniku sędzia unosi rękę zwycięzcy. Następnie zawodnicy podają sobie ręce i opuszczają pole walki.

5. Rzuty

Rzut ocenia się na podstawie ułożenia ciała atakowanego w chwili zakończenia lądowania będącego wynikiem rzutu, niezależnie od wcześniejszego kontaktu poszczególnych części ciała z matą, o ile niniejsze Przepisy nie stanowią inaczej.

Nie przyznaje się punktów za nieudany rzut z upadkiem atakującego, jeżeli nie nastąpił kontratak.

Kontrrzut to działanie techniczne, w którym zawodnik przechwytuje atak przeciwnika, zmienia jego kierunek lub całkowicie go zatrzymuje i wykonuje własny rzut.

Jeśli broniący się nie zmienił przebiegu upadku i upadł razem z atakującym, rzut zalicza się atakującemu.

Rzuty rozpoczęte w stójce, gdy obaj zawodnicy stoją, są oceniane niezależnie od tego, czy po rzucie atakujący pozostał w stójce, czy przeszedł do parteru. Za lądowanie przeciwnika na plecach przyznaje się 4 punkty, na boku — 2 punkty, na miednicy lub brzuchu — 1 punkt.

Jeśli podczas rzutu atakujący schodzi na jedno lub oba kolana bez zatrzymania ruchu i bez zmiany konstrukcji ataku, rzut uznaje się za wykonany ze stójki, pod warunkiem ciągłego i dynamicznego wykonania. Jeśli po zejściu na kolana następuje zatrzymanie, utrata ciągłości ataku lub zmiana (przebudowa) chwytu, rzut uznaje się za wykonany z parteru.

Rzut wykonany przez stojącego zawodnika na przeciwniku znajdującym się w parterze jest oceniany na 2 punkty, jeśli przeciwnik ląduje na plecach lub boku i pozostaje następnie pod kontrolą przez 5 sekund.

Jeśli w wyniku takiego rzutu przeciwnik ląduje na miednicy lub brzuchu, rzut nie jest punktowany.

Sweep wykonany przez zawodnika w parterze na stojącym przeciwniku jest oceniany na 2 punkty, pod warunkiem że po jego wykonaniu atakujący ustanawia i utrzymuje kontrolę nad przeciwnikiem na plecach, boku lub miednicy przez co najmniej 5 sekund.

Jeśli obaj zawodnicy znajdują się w parterze, przetoczenia, zmiany pozycji i inne działania techniczne, w tym zaliczane w innych sztukach walki do sweepów, nie są punktowane.

Przejście do dźwigni ocenia się jako rzut tylko wtedy, gdy towarzyszy mu działanie rzutowe, wskutek którego przeciwnik traci podparcie i upada na matę.

6. Walka w parterze

6.1. Przejście do parteru

Przejście do parteru jest dozwolone wyłącznie po aktywnym działaniu ofensywnym wykonanym ze stójki. Obejmuje ono próbę rzutu lub wykonanie rzutu, a także kontratak prowadzący do przejścia obu zawodników do parteru.

W dywizji Pro dozwolone są ataki dźwigniami i duszeniami ze stójki (np. flying armbar, flying triangle choke, rolling armbar, flying kneebar), pod warunkiem że wykonaniu techniki towarzyszy sprowadzenie przeciwnika do parteru.

Wykonywanie dźwigni i duszeń jest niedozwolone, dopóki obaj zawodnicy pozostają w stójce. Aby wykonać dźwignię lub duszenie, atakowany musi znajdować się w parterze.

Pasywne przejście do parteru bez działania ofensywnego (celowe siadanie do gardy — pull guard — albo ściąganie przeciwnika do parteru bez próby rzutu) jest zabronione i karane jako pasywność.

6.2. Czas walki w parterze

Pomiar czasu walki w parterze rozpoczyna się po przejściu obu zawodników do parteru.

Czas walki w parterze wynosi: 30 sekund w dywizji Base; 1 minutę w dywizji Pro.

Przy każdym kolejnym przejściu obu zawodników do parteru pomiar czasu rozpoczyna się od nowa.

Jeżeli w chwili upływu czasu walki w parterze sędzia rozpoczął już odliczanie trzymania, dźwigni lub duszenia, odliczanie trwa do zakończenia ustalonego okresu 5 sekund. Jeśli w tym czasie przeciwnik zasygnalizuje poddanie, zostaje ono stwierdzone zgodnie z niniejszymi Przepisami. Po zakończeniu odliczania sędzia wydaje komendę „Stop”, a zawodnicy wracają do stójki.

Jeżeli dźwignia lub duszenie zostały stwierdzone przed końcem regulaminowego czasu walki (komenda „Time” lub gong), odliczanie trwa do zakończenia ustalonego okresu 5 sekund. Jeśli w tym czasie przeciwnik zasygnalizuje poddanie, zostaje ono stwierdzone zgodnie z niniejszymi Przepisami.

6.3. Prowadzenie walki w parterze

Walka w parterze trwa do upływu ustalonego czasu albo do komendy sędziego „Stop”, o ile niniejsze Przepisy nie stanowią inaczej.

Przez cały czas walki w parterze zawodnicy muszą walczyć aktywnie: atakować, bronić się, przechodzić z jednej techniki do drugiej albo próbować poprawić swoją pozycję.

6.4. Podstawy zakończenia walki w parterze

Walka w parterze kończy się w następujących przypadkach:

• stwierdzono poddanie jednego z zawodników;
• obaj zawodnicy przeszli do stójki;
• obaj zawodnicy opuścili pole robocze;
• obaj zawodnicy pozostają w statycznej pozycji bez aktywnych prób ataku lub obrony;
• upłynął ustalony czas walki w parterze.

W przypadku statycznej pozycji zawodników sędzia wydaje komendę „Stop” i przenosi walkę do stójki.

6.5. Rozpoczęcie dźwigni i duszeń

Dźwignie i duszenia wolno rozpoczynać wyłącznie wtedy, gdy atakowany znajduje się w parterze. Atakujący może znajdować się zarówno w parterze, jak i w stójce.

Za początek dźwigni uznaje się moment, w którym atakujący unieruchamia kończynę przeciwnika i stwarza realne zagrożenie zakończenia techniki. Sędzia sygnalizuje początek dźwigni komendą „Submission”, po której rozpoczyna odliczanie.

Za początek duszenia uznaje się moment, w którym atakujący kontroluje szyję przeciwnika i stwarza widoczne dla sędziego zagrożenie ograniczenia lub całkowitego odcięcia dopływu krwi do mózgu albo powietrza do płuc, aby doprowadzić do poddania lub utraty przytomności. Pozorowanie duszenia nie stanowi podstawy do rozpoczęcia odliczania.

6.6. Punktacja dźwigni i duszeń

Dźwignia lub duszenie są oceniane na 1 punkt, jeżeli po komendzie sędziego „Submission” nieprzerwanie stwarzają realne zagrożenie zakończenia przez 5 sekund, niezależnie od tego, czy technika jest utrzymywana dłużej.

Jeśli dźwignia lub duszenie nie stwarzają realnego zagrożenia zakończenia, sędzia nie rozpoczyna odliczania.

6.7. Sposób odliczania

Po rozpoczęciu odliczania sędzia liczy głośno: „One”, „Two”, „Three”, „Four”, „Five”.

Po zakończeniu odliczania 5 sekund sędzia wydaje komendę „One Point”, przyznaje zawodnikowi 1 punkt i kończy odliczanie.

Jeśli po przyznaniu punktu niebezpieczna pozycja się utrzymuje, sędzia nadal ją sygnalizuje, trzymając zaciśniętą pięść.

6.8. Ponowne przyznawanie punktów

Za nieprzerwane utrzymywanie tej samej dźwigni lub duszenia nie przyznaje się dodatkowych punktów, niezależnie od czasu utrzymywania techniki.

Aby zdobyć kolejny punkt, zawodnik musi przejść do innej dźwigni lub duszenia stwarzających nowe zagrożenie zakończenia. Po stwierdzeniu nowej techniki sędzia rozpoczyna nowe odliczanie.

Wyjątek stanowi przypadek określony w punkcie 6.10 niniejszych Przepisów.

Liczba różnych dźwigni i duszeń, za które można otrzymać punkty w jednym okresie walki w parterze, jest nieograniczona.

6.9. Przerwanie i wznowienie odliczania

Jeśli zagrożenie zakończenia techniki znika przed końcem odliczania 5 sekund, sędzia przerywa odliczanie.

Gdy zagrożenie pojawi się ponownie, odliczanie rozpoczyna się od nowa od komendy „One”.

6.10. Powstanie atakowanego do stójki

Jeśli po rozpoczęciu odliczania, lecz nie wcześniej niż po 3 sekundach, atakowany, uciekając z dźwigni lub duszenia, powstanie do stójki, a sędzia nieprzerwanie sygnalizował niebezpieczną pozycję i nie przerwał odliczania, zawodnik wykonujący technikę otrzymuje 1 punkt.

Jeśli atakowany powstanie do stójki przed upływem 3 sekund od rozpoczęcia odliczania, punktów nie przyznaje się.

Jeśli atakowany powstanie do stójki po zakończeniu pełnego odliczania 5 sekund, a sędzia nadal sygnalizował niebezpieczną pozycję zaciśniętą pięścią, zawodnik wykonujący technikę otrzymuje dodatkowy 1 punkt za ucieczkę przeciwnika do stójki z niebezpiecznej pozycji.

6.11. Wykonywanie technik przy przejściu do stójki

Technikę poddającą na nogę należy natychmiast przerwać, gdy atakowany przechodzi do stójki i przyjmuje stabilną pozycję.

Dźwignię na rękę należy przerwać, gdy atakujący całkowicie przechodzi do stójki (obie stopy na macie, a ciało całkowicie oderwane od maty).

Duszenie należy przerwać, gdy atakowany przechodzi do stójki.

6.12. Sygnał poddania przy dźwigni

Dźwignię uznaje się za zakończoną, jeżeli atakowany zasygnalizował poddanie.

Za sygnał poddania uznaje się:

• wyraźny okrzyk;
• wielokrotne klepnięcie ręką lub stopą w matę;
• wielokrotne klepnięcie we własne ciało;
• wielokrotne klepnięcie w ciało przeciwnika.

Każdy okrzyk zawodnika znajdującego się w dźwigni jest uznawany za sygnał poddania.

W dywizji Base dźwignię uznaje się również za zakończoną, jeśli sędzia stwierdzi pełne wyprostowanie stawu łokciowego stwarzające oczywiste zagrożenie urazem.

6.13. Sygnał poddania przy duszeniu

Za sygnał poddania przy duszeniu uznaje się:

• każdy wyraźny okrzyk;
• charczenie;
• wielokrotne klepnięcie ręką lub stopą w matę;
• wielokrotne klepnięcie we własne ciało;
• wielokrotne klepnięcie w ciało przeciwnika.

6.14. Zatrzymanie na prośbę zawodnika

Zatrzymanie walki na prośbę zawodnika znajdującego się w dźwigni lub duszeniu, o ile nie jest spowodowane naruszeniem niniejszych Przepisów przez przeciwnika, traktuje się jako sygnał poddania.

6.15. Stwierdzenie poddania

Sędzia stwierdza poddanie komendą „Stop, Submission Done”.

Po stwierdzeniu poddania walka zostaje natychmiast zatrzymana.

Za poddanie przeciwnika wskutek dźwigni lub duszenia zawodnik otrzymuje 6 punktów.

Po ogłoszeniu wyniku sędzia przyznaje punkty i przenosi zawodników do stójki.

6.16. Poddanie po zakończeniu odliczania

Jeśli poddanie nastąpiło po zakończeniu pełnego odliczania 5 sekund, za daną dźwignię lub duszenie również przyznaje się maksymalną ocenę — 6 punktów.

Dodatkowe punkty przyznane wcześniej za tę technikę nie zostają zachowane.

6.17. Wyjście poza pole robocze

Jeśli zawodnik, uciekając z dźwigni lub duszenia, celowo opuścił pole robocze razem z przeciwnikiem, a sędzia nadal odliczał lub sygnalizował niebezpieczną pozycję zaciśniętą pięścią, zawodnik wykonujący technikę otrzymuje 1 punkt.

6.18. Wspólne wyjście poza pole robocze

Jeśli obaj zawodnicy opuścili pole robocze w wyniku aktywnej obustronnej walki w parterze, punktów nie przyznaje się.

Sędzia wydaje komendę „Stop”, po której zawodnicy wracają do stójki.

7. Duszenia i dźwignie

7.1. Dozwolone kategorie duszeń

Dozwolone są wszystkie rodzaje duszeń właściwe dla danej dywizji (z użyciem odzieży i bez niej, rękami i nogami); pełny wykaz dozwolonych działań znajduje się w oficjalnych przepisach FCFS.

7.2. Zabronione duszenia i dźwignie

• Duszenia, w których główny nacisk wywierany jest na podbródek lub żuchwę przeciwnika zamiast na szyję;
• Duszenia połączone ze skręcaniem, nadmiernym zginaniem, przeprostem lub innym niebezpiecznym oddziaływaniem na odcinek szyjny kręgosłupa;
• Duszenia z użyciem pasa;
• Duszenia wykonywane przez bezpośrednie ściskanie szyi przeciwnika palcami lub dłonią;
• Ściskanie szyi, klatki piersiowej lub tułowia przeciwnika skrzyżowanymi nogami poprzez ich prostowanie, wywierające niebezpieczny nacisk na szyję, żebra lub kręgosłup;
• Duszenia szarpane lub nadmiernie agresywne, wykonywane gwałtownymi ruchami i stwarzające ryzyko urazu szyi lub kręgosłupa;
• Dźwignie na palce rąk, palce stóp i nadgarstki;
• Techniki na stopę i staw skokowy z oddziaływaniem skrętnym (np. Heel Hook, Toe Hold, Heel Lock, Twisting Foot Lock);
• Dźwignie na staw kolanowy powodujące boczne lub obrotowe oddziaływanie poza naturalną płaszczyzną jego ruchu;
• Techniki poddające oddziałujące na kręgosłup, w tym neck crank, twister i podobne techniki, oraz wszelkie działania powodujące niebezpieczne skręcenie lub przeprost kręgosłupa.

8. Trzymania i kontrola

8.1. Rozpoczęcie odliczania trzymania

Odliczanie trzymania rozpoczyna się na komendę sędziego „Hold”, gdy atakujący ściśle dociska swoim tułowiem tułów przeciwnika (lub jego ręce przyciśnięte do tułowia) i unieruchamia przeciwnika na łopatkach.

Sędzia wyciąga rękę dłonią w dół i odlicza czas ruchem ręki: „One”, „Two”, „Three”, „Four”, „Five”. Na komendę „Five — One Point” atakujący otrzymuje 1 punkt.

Jeśli trzymanie zostało przerwane przed zakończeniem odliczania 5 sekund, nie jest punktowane.

8.2. Pozycje kontrolne

Pozycje Mount i Back Control są punktowane niezależnie od ułożenia przeciwnika na łopatkach i stopnia docisku tułowia atakującego do tułowia przeciwnika.

Odliczanie rozpoczyna się na komendę sędziego „Hold” po ustanowieniu odpowiedniej pozycji.

Mount uznaje się za ustanowiony, jeśli atakujący jest na górze, kontroluje przeciwnika, a oba jego kolana znajdują się na macie po obu stronach tułowia przeciwnika.

Back Control uznaje się za ustanowiony przy kontroli pleców przeciwnika z dwoma zaczepami nóg (hooks) albo kontroli nogami w pozycji body triangle.

8.3. Punktacja trzymań i pozycji kontrolnych

Trzymanie, Mount i Back Control są oceniane na 1 punkt za nieprzerwane utrzymywanie danej pozycji przez 5 sekund.

Liczba trzymań i pozycji kontrolnych punktowanych podczas walki jest nieograniczona.

To samo trzymanie lub ta sama pozycja kontrolna są punktowane tylko raz przy każdym przejściu zawodników do parteru.

8.4. Przerwanie trzymania

Trzymanie lub pozycję kontrolną uznaje się za przerwane, jeśli:

• trzymany zawodnik przechodzi na klatkę piersiową, brzuch lub pośladki (ale nie na odcinek lędźwiowy), a kąt między jego plecami na wysokości łopatek a płaszczyzną maty przekracza 90°;
• docisk staje się niewystarczający do skutecznej kontroli tułowia przeciwnika i ograniczenia jego ruchów;
• atakujący lub atakowany przechodzi do dźwigni lub duszenia;
• obaj zawodnicy opuszczają pole robocze;
• trzymany zawodnik ustanawia Guard, Half Guard, wykonuje leg entanglement albo oplata nogę trzymającego obiema nogami, niezależnie od głębokości lub siły unieruchomienia.

8.5. Poddanie podczas trzymania

Jeśli trzymany zawodnik zasygnalizował poddanie podczas trzymania lub utrzymywania pozycji kontrolnej, poddanie stwierdza się zgodnie z niniejszymi Przepisami.

Zatrzymanie walki na prośbę zawodnika znajdującego się w trzymaniu, o ile nie jest spowodowane naruszeniem niniejszych Przepisów przez przeciwnika, traktuje się jako sygnał poddania.

8.6. Trzymanie po upływie czasu

Jeśli trzymanie lub pozycja kontrolna zostały stwierdzone przed końcem regulaminowego czasu walki (komenda „Time” lub gong), a także przed upływem czasu walki w parterze, odliczanie trwa do zakończenia ustalonego okresu 5 sekund.

Jeśli w tym czasie trzymany zawodnik zasygnalizował poddanie, stwierdza się je zgodnie z niniejszymi Przepisami.

9. Działania przy granicy maty

Zawodnikom zabrania się celowego opuszczania pola walki bez zgody sędziego.

Za zgodą sędziego zawodnik może opuścić pole walki, aby dostosować wyposażenie do niniejszych Przepisów.

Pozycję „poza matą” stwierdza się, gdy:

• w stójce obaj zawodnicy wyszli obiema stopami poza pole robocze;
• w parterze obaj zawodnicy znaleźli się poza polem roboczym;
• w parterze jeden z zawodników ma kontakt z powierzchnią poza strefą bezpieczeństwa maty.

Pozycję „poza matą” określa sędzia. W przypadkach spornych ostateczną decyzję podejmuje sędzia główny.

Po komendzie sędziego „Stop” zawodnicy wracają na środek pola walki i wznawiają walkę w stójce.

Rzut (kontrrzut) rozpoczęty w polu roboczym i zakończony poza nim, ale w strefie bezpieczeństwa, jest punktowany pod warunkiem, że po lądowaniu cały tułów atakowanego znajduje się w strefie bezpieczeństwa.

Rzut (kontrrzut) zakończony poza strefą bezpieczeństwa nie jest punktowany, jeśli jakakolwiek część tułowia atakowanego znajduje się poza nią.

Rzut rozpoczęty po stwierdzeniu pozycji „poza matą” nie jest punktowany.

Trzymania, dźwignie i duszenia można rozpoczynać, kontynuować i punktować, dopóki przynajmniej część ciała jednego zawodnika znajduje się w polu roboczym, a całe ciało drugiego w strefie bezpieczeństwa maty.

10. Punktacja technik i rzutów

Działania techniczne ocenia sędzia zgodnie z niniejszymi Przepisami.

Maksymalna ocena za jedno działanie techniczne wynosi 6 punktów.

6 punktów

(wyprostowana ręka w górze, otwarta dłoń)

Przyznawane za poddanie przeciwnika w wyniku:

• dźwigni;
• duszenia;
• trzymania.

Przy przyznaniu 6 punktów za poddanie przeciwnika punkty wcześniej przyznane za daną dźwignię, duszenie lub trzymanie zostają anulowane. Łączna ocena działania technicznego wynosi 6 punktów.

4 punkty

(zgięta ręka w górze, cztery palce)

Przyznawane za rzut wykonany, gdy obaj zawodnicy stoją, jeśli przeciwnik ląduje na plecach lub w pozycji mostu.

2 punkty

(zgięta ręka w górze, dwa palce)

Przyznawane za:

• rzut wykonany, gdy obaj zawodnicy stoją, jeśli przeciwnik ląduje na boku lub w pozycji półmostu;
• sweep wykonany przez zawodnika w parterze, sprowadzający przeciwnika ze stójki do parteru, po którym przeciwnik pozostaje pod kontrolą atakującego przez co najmniej 5 sekund;
• rzut wykonany przez stojącego zawodnika na przeciwniku w parterze, jeśli przeciwnik ląduje na plecach lub boku i pozostaje pod kontrolą atakującego przez co najmniej 5 sekund.

Kontrola oznacza utrzymywanie przeciwnika na plecach, boku lub miednicy z zachowaniem kontaktu z powierzchnią maty.

1 punkt

(zgięta ręka w górze, kciuk)

Przyznawany za:

• rzut wykonany, gdy obaj zawodnicy stoją, jeśli przeciwnik ląduje na miednicy lub brzuchu;
• pierwszą oficjalną karę nałożoną na zawodnika (1 punkt otrzymuje jego przeciwnik);
• trzymanie trwające co najmniej 5 sekund;
• utrzymywanie Mount przez co najmniej 5 sekund;
• utrzymywanie Back Control przez co najmniej 5 sekund;
• ustalenie dźwigni lub duszenia stwarzających realne zagrożenie zakończenia, utrzymywanych nieprzerwanie przez 5 sekund;
• ucieczkę przeciwnika do stójki z niebezpiecznej dźwigni lub duszenia w przypadkach przewidzianych niniejszymi Przepisami;
• celowe wyjście przeciwnika poza pole robocze przy ucieczce z dźwigni lub duszenia w przypadkach przewidzianych niniejszymi Przepisami.

11. Golden Score

Jeśli po upływie regulaminowego czasu walki wynik jest remisowy, zarządza się dogrywkę („Golden Score”) trwającą 2 minuty.

W dogrywce walka trwa do pierwszego skutecznego działania technicznego ocenianego na 1 punkt lub więcej albo do nałożenia oficjalnej kary na jednego z zawodników.

Jeśli w dogrywce nie było punktowanych działań technicznych ani oficjalnych kar, zwycięzcę wskazuje sędzia.

12. Zwycięstwo przed czasem

Zwycięstwo przed czasem przyznaje się w następujących przypadkach:

• jeden z zawodników jako pierwszy zdobywa 12 punktów, niezależnie od różnicy wyniku;
• przeciwnik zostaje wycofany z walki;
• przeciwnik zostaje zdyskwalifikowany.

13. Ostrzeżenia i kary

13.1. Ostrzeżenie

Przy drobnym naruszeniu niniejszych Przepisów sędzia może poprzestać na ustnym ostrzeżeniu.

Ostrzeżenie nie wpływa na wynik walki i nie jest wpisywane do protokołu sędziowskiego.

Jeśli po ostrzeżeniu zawodnik nadal narusza Przepisy lub nie usuwa naruszenia, sędzia nakłada oficjalną karę.

13.2. Oficjalne kary i ich skutki

Przy doborze środka dyscyplinarnego sędzia uwzględnia charakter naruszenia, jego niebezpieczeństwo, zamiar zawodnika, powtarzalność naruszenia i wpływ na przebieg walki.

Oficjalne kary są ogłaszane przez sędziego i wpisywane do protokołu sędziowskiego.

Kary obowiązują tylko w bieżącej walce.

Skutki kar:

• pierwsza kara — przeciwnik otrzymuje 1 punkt;
• druga kara — przeciwnik otrzymuje 2 punkty;
• trzecia kara — dyskwalifikacja zawodnika i zwycięstwo przeciwnika przed czasem.

Oficjalną karę można nałożyć za następujące naruszenia:

Pasywna walka:

• unikanie chwytu;
• odmowa podejmowania ataków;
• celowe przeciąganie czasu;
• pozorowanie walki;
• pozorny atak (przejście do parteru bez rzeczywistej próby ataku, niepowodujące utraty równowagi przeciwnika).

Naruszenie granic maty:

• wielokrotne celowe opuszczanie pola roboczego;
• celowe wypychanie przeciwnika poza pole robocze bez próby rzutu.

Naruszenia dotyczące wyposażenia:

• celowe naruszanie wymogów stroju;
• podwijanie rękawów;
• rozwiązywanie pasa;
• rozwiązywanie sznurowadeł;
• zdejmowanie butów zapaśniczych bez zgody sędziego.

Naruszenie zasad przebiegu walki:

• spory z sędzią lub sędzią głównym;
• niesportowe zachowanie;
• niewykonywanie komend sędziego.

Zabronione chwyty:

• celowy chwyt za spodenki;
• celowy chwyt za wnętrze butów zapaśniczych lub sznurowanie;
• celowy chwyt za palce rąk lub stóp przeciwnika.

Zabronione działania techniczne, które nie spowodowały bezpośredniego zagrożenia ciężkim urazem:

• wykonywanie Knee Reaping;
• stosowanie Heel Hook, Toe Hold, Twisting Foot Lock i innych zabronionych technik poddających;
• zabronione oddziaływanie na kręgosłup lub szyję (Neck Crank, Twister i podobne);
• dźwignie na palce rąk, palce stóp i nadgarstki;
• wykonywanie dźwigni lub duszenia, gdy atakowany stoi;
• kontynuowanie dźwigni lub duszenia po komendzie sędziego „Stop”;
• wykonywanie rzutu Kani Basami;
• wykonywanie techniki zabronionej dla danej dywizji lub kategorii wiekowej zawodnika.

13.3. Spóźnienie na walkę

Pomiar czasu rozpoczyna się od pierwszego oficjalnego wywołania zawodnika.

Za spóźnienie stosuje się następujące sankcje:

• 30 sekund — pierwsza kara;
• 90 sekund — druga kara;
• 120 sekund — dyskwalifikacja.

14. Wycofanie zawodnika z walki

Zawodnik zostaje wycofany z walki decyzją sędziego głównego na podstawie opinii lekarza, jeśli wskutek urazu, choroby, wymiotów lub innych przyczyn medycznych nie może kontynuować udziału w walce.

Zawodnik zostaje również wycofany, jeżeli przekroczono maksymalny dopuszczalny czas pomocy medycznej (2 minuty).

Po podjęciu decyzji walka kończy się natychmiast, a przeciwnik otrzymuje zwycięstwo przed czasem.

15. Dyskwalifikacja

Sędzia może natychmiast zatrzymać walkę i zdyskwalifikować zawodnika bez wcześniejszych kar, jeśli naruszenie ma rażący charakter albo stwarza bezpośrednie zagrożenie ciężkim urazem.

Podstawami dyskwalifikacji są:

• Slam — celowe zrzucenie przeciwnika na matę w celu uwolnienia się z dźwigni lub duszenia;
• celowy rzut przeciwnika na głowę, szyję lub potylicę;
• wykonywanie rzutów Seoi-nage, Sumi-gaeshi, Kata-guruma i podobnych technik w sposób, w którym przeciwnik ląduje na głowie lub szyi i nie może wykonać bezpiecznego przetoczenia;
• umyślne uderzanie rękami, nogami, łokciami lub głową;
• umyślne gryzienie, drapanie lub inne działania powodujące obrażenia;
• spowodowanie urazu przeciwnika wskutek zabronionego działania technicznego, jeżeli uraz uniemożliwia mu kontynuowanie walki;
• nacisk na oczy, zakrywanie nosa lub ust, Fish Hooking, chwyty za gardło z bezpośrednim naciskiem na tchawicę lub krtań, nacisk lub uderzenia w krocze;
• agresywne, wulgarne, obraźliwe lub prowokacyjne działania wobec przeciwnika, sędziego, sędziego głównego, innych oficjeli zawodów lub widzów;
• umyślne wykonanie dowolnego zabronionego działania technicznego, jeśli stworzyło bezpośrednie zagrożenie ciężkim urazem.

Ostateczną decyzję o sankcji dyscyplinarnej podejmuje sędzia.

W przypadku dyskwalifikacji walka kończy się natychmiast, a przeciwnik zdyskwalifikowanego zawodnika otrzymuje zwycięstwo przed czasem.

16. Stwierdzenie poddania i zatrzymanie walki (dzieci poniżej 7 lat i dywizja Base)

Poddanie zawodnika stwierdza się po wyraźnym sygnale: wielokrotnym klepaniu ręką lub stopą w przeciwnika albo matę, a także po wyraźnym sygnale głosowym.

Sędzia musi natychmiast zatrzymać walkę i stwierdzić poddanie techniczne, jeśli dozwolona dźwignia lub duszenie zostały doprowadzone do pozycji, w której dalsze ich wykonywanie stwarza bezpośrednie ryzyko urazu.

Do takich sytuacji należą w szczególności:

• pełne wyprostowanie stawu łokciowego przy dozwolonej dźwigni na rękę;
• utrata aktywnej obrony zawodnika podczas duszenia;
• oznaki utraty przytomności albo niemożności bezpiecznego kontynuowania obrony.

Jeśli dozwolona technika jest wykonywana w sposób niebezpiecznie oddziałujący na staw, szyję lub kręgosłup, lecz naruszenie nie ma rażącego ani umyślnego charakteru, sędzia wydaje komendę „Stop”, przerywa technikę i wznawia walkę w stójce bez sankcji dyscyplinarnej.

Jeśli działanie ma rażący, umyślny lub wyraźnie niebezpieczny charakter, w tym jest wykonywane z nadmierną siłą lub z użyciem zabronionego działania technicznego, sędzia natychmiast wydaje komendę „Stop” i stosuje sankcję dyscyplinarną zgodnie z niniejszymi Przepisami.

17. Gesty sędziowskie

Wszystkie gesty sędziowskie opisano szczegółowo w pełnej wersji oficjalnych przepisów FCFS.